5 πρόσωπα της βίας

Η βία είναι γένους θηλυκού. Μία στις τρεις γυναίκες παγκοσμίως θα βιώσει κάποια μορφή βίας στη διάρκεια της ζωής της. 1.6 εκατομμύρια γυναίκες θα χάσουν τη ζωή τους. Ελάχιστες θα κάνουν κάτι γι αυτό.

Η βία στο σπίτι
Η πιο διαδεδομένη μορφή βίας, εκείνη που αποσιωπείται περισσότερο γιατί έρχεται από τον πατέρα, τον σύζυγο, τον αδερφό. Τα παιδιά της οικογένειας δεν γίνονται μόνο μάρτυρες της βίας στο σπίτι τους αλλά και θύματά της.

Η βία στις σχέσεις

Το 30% των γυναικών που βρίσκονται σε σχέση δηλώνουν ότι έχουν υποστεί βία από τον σύντροφό τους. Βία που πολλές φορές οδηγεί σε θάνατο, αφού το 38% των γυναικών δολοφονούνται από τον άντρα με τον οποίο συνδέονται πιο πολύ.

Η βία στην κοινωνία
Κάθε δύο ώρες, μια νύφη καίγεται στην Ινδία γιατί η προίκα της δεν ήταν η αναμενόμενη. Κάθε μέρα, 7000 κορίτσια υπόκεινται στη βία της κλειτοριδεκτομής, στην Κένυα, τη Σομαλία, την Αιθιοπία, το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ο βιασμός ως όπλο πολέμου

60.000 γυναίκες βιάστηκαν στον εμφύλιο της Σιέρα Λεόνε, 40.000 στον πόλεμο της Λιβερίας, 200.000 γυναίκες στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και 250.000 στους τρεις μήνες της γενοκτονίας στη Ρουάντα. Είναι ακόμη αντιμέτωπες με ψυχολογικά τραύματα, κοινωνικό στίγμα και τον ιό HIV.

Φτώχεια, η απόλυτη βία

1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι ζουν στην απόλυτη φτώχεια. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη βία από το να επιβιώνεις χωρίς επαρκή τροφή, νερό, εκπαίδευση, στοιχειώδη δικαιώματα. Το 70% των πιο φτωχών ανθρώπων είναι γυναίκες. Οι ίδιες γυναίκες που παράγουν τα 2/3 της τροφής του πλανήτη, ζουν με λιγότερο από 1 δολάριο την ημέρα.

Αντιστρέφοντας τον κανόνα

Γνώρισα τη Ναχάρ στη Ντάκα, σε μια από τις συναντήσεις του Δικτύου για γυναίκες επιζώντες οξέως που συντονίζει η ActionAid. Το πρόσωπό της σημαδεύτηκε με οξύ από τον σύζυγό της, μια διαδομένη πρακτική στις πιο φτωχές και περιθωριοποιημένες περιοχές του Μπανγκλαντές. Αντί να σιωπήσει όπως είθισται, η Ναχάρ απευθύνθηκε στην τοπική ομάδα της ActionAid που υλοποιεί πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της βίας κατά των γυναικών. Έγινε μέλος της ομάδας και λίγο αργότερα, έγινε και ένα από τα πρόσωπα της τοπικής εκστρατείας για την κατάργηση της χρήσης του οξέως, κινητοποιώντας γυναίκες θύματα όπως εκείνη να αναλάβουν δράση και να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Χάρη και στις δικές τους προσπάθειες, η εμπορία του οξέως περιορίστηκε νομικά και η πρακτική στην περιοχή μειώνεται σταθερά.

Η Ναχάρ δεν είναι πια ένα ακόμη θύμα βίας, είναι η εξαίρεση που γίνεται κανόνας. Είναι μια μόνο από τις εκατομμύρια γυναίκες, στις πλούσιες και τις φτωχές χώρες, που καθημερινά ανακαλύπτουν τη δύναμή τους και σταματούν τη βία. Ενώνονται, μιλούν, αντιδρούν και διεκδικούν δικαιοσύνη και μια ζωή με  αξιοπρέπεια. Το ίδιο πρέπει να κάνουμε κι εμείς, στηρίζοντας τις γυναίκες που υφίστανται βία και καταγγέλλοντας κάθε μορφή της, ξεκινώντας από αυτή που συμβαίνει δίπλα μας ή ακόμα και στο ίδιο μας το σπίτι.

 

Photo: After the war, Sierra Leone, 2007 © Vicky Markolefa

Δες το άρθρο στο ActionAid blog και εδώ: EIRINIKA

Advertisements

Say something... Say something...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s