Σε είδα | I saw you

Σε είδα να φτάνεις στον καταυλισμό βρεγμένος, ξημερώματα, κρατώντας όλο σου το βιος στα δυο σου χέρια.

Σε είδα να περπατάς ακούραστα στο πλάι του δρόμου, να κουβαλάς μια ζωή σε τσάντες, ενσαρκώνοντας όλη την ελπίδα και τη δύναμη που χρειάζεται κανείς για να ξεφύγει από τον θάνατο και τη βία.

Σε είδα να φοβάσαι να πας εμπρός, να μη μπορείς να γυρίσεις πίσω, μα πιo πολύ να τρέμεις πως θα μείνεις εδώ.

Σε είδα να ψάχνεις μάταια για μια λογική εξήγηση, με τα χαρτιά στα χέρια και το δίκιο να πλημμυρίζει τα μάτια σου.

Σε είδα να πιάνεσαι στο φράχτη απελπισμένα, να ταρακουνάς το συρμάτινο τέρας λες και θα πέσει σε μια στιγμή.

Σε είδα, αθώο παιδί, να πνίγεσαι από τα χημικά. Σε είδα να σφαδάζεις από τις πλαστικές σφαίρες στο κεφάλι σου.

Σε είδα, Ευρωπαίε πολιτικάντη, να γυρνάς την πλάτη σου σε χιλιάδες αθώους και να σαρκάζεις βουτηγμένος στην άνεση της δυτικής ζωής σου.

Σε είδα, είκοσι χρονών, με το παιδί στην κοιλιά να έρχεσαι στην κλινική με αίματα στα πόδια και τρόμο στο βλέμμα.

Σε είδα να νανουρίζεις το μωρό σου στη λάσπη και στο κρύο. Σε είδα να το θηλάζεις στη βροχή.

Σε είδα να μαζεύεις σκουπίδια, να τα καις όπως-όπως για να ζεσταθείς.

Σε είδα να στέκεσαι για μέρες μπροστά στην «ωραία πύλη», με συνθήματα στα χέρια και το βλέμμα καρφωμένο στα σύρματα.

Σε είδα να απλώνεις το χέρι περήφανα, για μια κουβέρτα και λίγο νερό.

Σε είδα να θάβεις τα όνειρά σου στη λάσπη.

Σε είδα να ουρλιάζεις, σε πείσμα πολλών, πως είσαι άνθρωπος.

Σε είδα να ξυπνάς τη νύχτα από τους εφιάλτες του πολέμου, που δεν σε άφησαν ποτέ να ονειρευτείς.

Σε είδα να γράφεις μηνύματα πόνου και ελπίδας, σε χαρτόνια, σε σκηνές, στα ρούχα, στο σώμα σου.

Σε είδα να κρύβεσαι στα βουνά, τρέχοντας να ξεφύγεις από τη «φιλοξενία» της Ευρώπης.

Σε είδα απελπισμένο να περνάς το φράχτη και να γυρνάς νύχτες μετά, με δαγκώματα από σκυλιά στο σώμα σου, με τα κόκαλα σπασμένα.

Σε είδα να τα μαζεύεις για το άγνωστο, με δάκρυα στα μάτια, ελπίζοντας σε μια καλύτερη μέρα.

Σε είδα, να μου μαθαίνεις πως η ζωή είναι μεγάλη, πιο μεγάλη από το ψέμα, την αδικία και τον πόνο.

Σε είδα και μέσα από σένα, είδα εμένα. Σ’ ευχαριστώ. Καλό ταξίδι…


Το άρθρο στο DOC TV


© Vicky Markolefa

 

 

 

 

 

Advertisements

Say something... Say something...

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s